تولد پرچم، پرچم چگونه بوجود آمده است

تالیف در بخش تحقیق و توسعه پارس پرچم: پرچم یک تکه پارچه متمایز است که به عنوان نماد، وسیله سیگنال یا برای تزئین استفاده می شود. در حالی که منشا پرچم ها ناشناخته است، نمادهای پرچم مانند در قرن 11 قبل از میلاد چین توصیف شده اند و توسط تمدن های باستانی دیگر مانند مصر و روم استفاده می شده اند.

تولد پرچم، پرچم چگونه بوجود آمده است

در دوره قرون وسطی، ابریشم چین به مردمان مختلفی مانند اعراب و اسکاندیناوی اجازه داد تا پرچم هایی را ایجاد کنند که از قطب ها به اهتزاز در می آمدند. تحولات هرالدریک منجر به ایجاد بنرهای هرالدیکی شخصی برای حاکمان و سایر افراد مهم در پادشاهی های اروپایی شد.

استفاده از پرچم ها به طور منظم در کشتی ها برای شناسایی و ارتباطات در عصر بادبان شروع شد. در قرن هجدهم و پس از آن، موج فزاینده ناسیونالیسم در سراسر جهان به این معنی بود که مردم عادی شروع به شناسایی منظم خود با دولت-ملت ها و نمادهای آنها، از جمله پرچم کردند. در روزگار مدرن، هر نهاد ملی و بسیاری از نهادهای زیرملی از پرچم ها برای شناسایی استفاده می کنند.

در حالی که ریشه ریشه‌شناسی دقیق آن ناشناخته است، کلمه «پرچم» برای اولین بار در اواخر قرن پانزدهم در انگلیسی ظاهر شد. خاستگاه‌های احتمالی عبارتند از نوعی از زبان انگلیسی میانه flakken، «بال زدن، بال زدن» که ممکن است بیشتر از flaka اسکاندیناوی قدیم، «سوسو زدن، بال زدن، آویزان کردن» سرچشمه بگیرد. اینها ممکن است از پرچم پروتو-ژرمنی- و ریشه پروتو-هند-اروپایی plak- (“مسطح بودن”) گرفته شده باشند. به نظر می رسد که این کلمه برای اولین بار در قرن شانزدهم به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت و به زودی موارد مختلفی از جمله بنرها، پرچم ها، گونفالن ها و موارد دیگر را در بر گرفت.

منشأ پرچم ها ناشناخته است. برخی از اولین بنرهای شناخته شده از چین باستان برای شناسایی بخش های مختلف ارتش آمده است. به عنوان مثال، ثبت شده است که ارتش های سلسله ژو در قرن یازدهم قبل از میلاد یک پرچم سفید در جلوی خود حمل می کردند، اگرچه هیچ تصویری از این پرچم ها وجود ندارد. نماد اولیه چنین پرچم‌های چینی مجسمه‌ای با نقش برجسته روی مقبره امپراتور وو از هان است که دو سوارکار را نشان می‌دهد که پرچم‌هایی را حمل می‌کنند که به تیرک‌ها و عصا متصل شده‌اند.

تصویر استانداردهای مصری

نمایش‌های اولیه استانداردها را می‌توان بر روی نقش برجسته‌های مصری مانند پالت نارمر، که گفته می‌شود قدیمی‌ترین نمایش است، یافت. این وکسیلوئیدها یا استانداردهای پرچم مانند، نمادهای نام‌های مصر پیش از سلسله بودند. در واقع نویسندگان یونان باستان ایجاد معیارها را به مصریان نسبت می دادند. به گفته دیودوروس، استانداردهای مصری عموماً شامل پیکره هایی از حیوانات مقدس بر انتهای عصا یا نیزه بود. یکی دیگر از نمادهایی که اغلب مورد استفاده قرار می گیرد، شکلی بود که شبیه یک بادبزن نیمه دایره ای منبسط شده بود.

استانداردهای رومی

بازتولید مدرن یک vexillum سواره نظام رومی
در حالی که ایرانیان از پرچم‌های پارچه‌ای برای تعیین ارتش خود استفاده می‌کردند، این رومی‌ها بودند که برای اولین بار از این نمادها برای نشان دادن ارتش خود استفاده گسترده کردند. این بنرها که به عنوان vexillum نیز شناخته می‌شوند، برای نشان دادن هر واحد ارتش از حدود 100 سال قبل از میلاد استفاده می‌شد.وکسیلوم از یک تکه پارچه تشکیل شده بود که به میله ای ضربدری در بالای نیزه بسته می شد، که گاهی اوقات با حاشیه هایی در اطراف خارج می شد. تنها وکسیلوم موجود رومی مربوط به نیمه اول قرن سوم پس از میلاد است و در موزه هنرهای زیبای پوشکین نگهداری می شود. این قطعه تقریباً مربعی از پارچه کتانی درشت با تصویر الهه ویکتوریا است.

امپراتوران روم از پرچمی مشابه به نام لاباروم استفاده می کردند. غالباً نمادی از امپراتور، گاهی توسط خودش و گاهی با همراهی سران اعضای خانواده اش بر روی آن بود. با کنستانتین کبیر و بعداً مسیحیت پس از اینکه او ظاهراً زیر یک لاباروم حامل چی رو راهپیمایی کرد، پیوند خورد. این استانداردهای رومی با احترام مذهبی در معابد کلان شهرها و شهرهای اصلی امپراتوری محافظت می شد.

یکی دیگر از معیارهای رومی که در زمان نویسنده قرن چهارم Vegetius گسترش یافت، اژدها یا اژدها بود، نمادی که در ابتدا مدتی پس از مرگ تراژان از اشکانیان به عاریت گرفته شد. شکل یک اژدها را به خود می گیرد که به نیزه ای با آرواره های نقره ای و بدنه ای از ابریشم رنگارنگ چسبانده شده است. هنگامی که باد آرواره‌های باز خود را فرو می‌برد، بدن مانند جوراب بادی باد می‌شد. گاهی اوقات دارای وسیله ای برای تولید صدای سوت تند بود و برای ترساندن نیروهای دشمن استفاده می شد.

با نوآوری ابریشم در چین و انتشار متعاقب آن در امتداد جاده ابریشم، پرچم‌هایی که امروزه می‌شناسیم شروع به توسعه کردند. به نظر می‌رسد پرچم‌هایی که شامل پارچه‌هایی هستند که در یک طرف به یک تیر عمودی متصل شده‌اند، برای اولین بار توسط ساراسین‌ها که آن را به دنیای غرب معرفی کردند، استفاده می‌شدند، اگرچه در قرن نهم محبوبیت پیدا نکردند. پرچم‌ها اغلب در تاریخ اولیه اسلام ذکر شده‌اند و ممکن است از هند کپی شده باشند. سنت بر این باور است که حضرت محمد پیامبر اسلام در قرن هفتم در فتح مکه، پرچم سیاهی برافراشته بود و پیروان او پرچم‌های سبز را برافراشتند. شواهدی مبنی بر استفاده از چنین معیارهایی توسط نوه های ایشان در دوران خلافت راشدین به بعد وجود دارد که عموماً مثلثی شکل بوده و از یک میله پرچم عمودی به پرواز در می آمدند. سلسله‌های اسلامی بعدی از انواع بنرهای رنگارنگ برای شناسایی خود استفاده می‌کردند و اغلب از پرچم‌هایی که ظاهراً توسط پیامبر در طول زندگی خود به اهتزاز در می‌آمد، کشیده می‌شدند.

یکی دیگر از پرچم‌های عمودی در حال پرواز قرن نهم، پرچم زاغ است که به طور گسترده توسط وایکینگ‌ها استفاده می‌شد. اگرچه هیچ تصویر کاملی از این بنر وجود ندارد، اما احتمالاً از آغاز قرن بر روی سکه های نورثومبرین دیده می شود و بعدها، در قرن یازدهم، به احتمال زیاد در ملیله بایو دیده می شود.

مرحله اصلی در توسعه پرچم در غرب، هنر هرالدری بود. هرالدری که تقریباً در ربع دوم قرن دوازدهم توسعه یافت، عمدتاً به شناسایی هویت از طریق وسایلی که بر روی سپرها قرار می‌گیرند می‌پردازد، و این نمادها به وسیله‌ای تبدیل می‌شوند که شوالیه‌ها و بعداً دیگر افراد طبقه بالا شناسایی شدند. پس از مدتی، این نشان های هرالدیک روی پرچم ها نقش بست. برای شروع، بنرها پسوند گونفانون بودند که شامل پرچمی بود که به یک نیزه بسته شده بود، اما به زودی به نمایش های متنوعی از بازوهای افراد مهم تبدیل شد.

به طور سنتی، انواع مختلفی از جمله، قلم، استانداردهای هرالدیک، و یا پرچم اسلحه وجود دارد.

پنون یک پرچم کوچک و کشیده بود که انتهای آن نوک تیز یا دم چلچله ای بود. این علامت با نشان یا سایر علامت‌های زرهی مالک مشخص می‌شد و به‌عنوان یک نشان شخصی روی نیزه آن‌ها نمایش داده می‌شد.

بیرق بازوها مربع یا مستطیلی و بزرگتر از قلم است و تمام نشان مالک را دارد و دقیقاً مانند روی سپر ساخته شده است، اما به شکل مربع یا مستطیل است.

استاندارد هرالدیک در اواسط قرن چهاردهم پدیدار شد و در طول دو قرن بعدی توسط شخصیت‌های با رتبه بالا مورد استفاده قرار گرفت. به نظر می رسد که این استاندارد برای هدف ویژه نمایش نشان ها اتخاذ شده است. این استاندارد اغلب تطبیق‌پذیرتر از پرچم بازوها بود، زیرا هیچ‌کس نمی‌توانست بیش از یک بنر داشته باشد، زیرا مجموعه‌ای از بازوهای هرالدیک غیرقابل تغییر را نمایش می‌داد. یک فرد مجرد؛ با این حال، می تواند استانداردهای زیادی را داشته باشد، زیرا این پرچم نشان هایی را نشان می دهد که می توانند در هر زمانی که مالک بخواهند ایجاد شوند. به عنوان مثال، استانداردهای هنری هفتم عمدتاً سبز و سفید (رنگ‌های رنگ‌آمیزی تودور) بودند و در یکی از آنها “اژدهای آتشین قرمز” وجود داشت. در دیگری، “a donne kowe;” و در سومی «یک تازی نقره ای و دو گل سرخ».

استانداردهای هرالدیک هنوز در اسکاتلند در حال استفاده هستند. در گردهمایی های هایلند، استاندارد سران قبیله بر روی لوله های Pipe major of the Clan نمایش داده می شود.

در طول جنگ‌های صلیبی، که در پایان قرن یازدهم آغاز شد، پرچم‌ها توسعه یافتند. در طول اولین جنگ صلیبی، بنرها توسط پادشاهان و اشراف در گسترش اعمال در اروپا با افزودن برخی دستورات مقدس که آنها را اتخاذ می کردند، استفاده می کردند. با این حال، حدود یک قرن پس از آن دوره، درجه و سلسله از قلمروهای مختلف شروع به متمایز کردن خود از طریق تنوع در رنگ صلیب های روی شانه های خود کردند.

در سال 1188 فیلیپ دوم از فرانسه حکم داد که رنگ های او به یک صلیب (صلیب قرمز در یک میدان سفید) اضافه شود و کمی بعد هنری دوم پادشاه انگلیس حکم استفاده از صلیب سفید را در یک میدان قرمز داد. این صلیب‌های رنگی به دلایل نامعلومی با هم عوض می‌شوند.

اما در انگلستان و فرانسه به عنوان نماد پادشاهی‌ها، به ترتیب به شکل صلیب سنت جورج و صلیب سنت دنیس، مورد استفاده قرار می‌گیرند. قلمروهای دیگر نیز داستان های مشابهی داشتند، برای مثال صلیب سیاه و سفید شوالیه های توتونی نیز از جنگ های صلیبی متولد شد.

پرچم‌ها احتمالاً از اولین روزهای تجارت کشتی‌ها در دریا به‌عنوان شکلی از ارتباط استفاده می‌شده‌اند، با برخی شواهد از این رویه در یونان باستان. با این حال، با افزایش تجارت بین‌المللی در طول عصر بادبان در اوایل قرن هفدهم، کشتی‌های اروپایی شروع به نمایش پرچم‌هایی کردند که ملیت، شهر مبدأ و نام‌گذاری کشتی‌های نظامی یا تجاری را نشان می‌داد.

این پرچم‌ها در نهایت به پرچم‌های ملی و پرچم‌های دریایی امروزی تبدیل شدند. در اوایل قرن سیزدهم، جمهوری‌های دریایی ایتالیا از پرچم‌های متمایز برای شناسایی نیروی دریایی استفاده می‌کردند و در قرن شانزدهم کشتی‌های انگلیسی و اسکاتلندی پرچم‌هایی را برای نشان دادن کشور مبدا خود برافراشتند، با طرح‌هایی که از نشان‌هایی که سربازان مربوطه در دوران میانه استفاده می‌کردند.

پرچم‌ها نیز به وسیله ارتباطی ترجیحی در دریا تبدیل شدند که در نتیجه سیستم‌های مختلف سیگنال پرچم ایجاد شد

در اصل، پرچم هایی که نماینده یک کشور هستند، عموماً پرچم شخصی حاکمان آن کشور است. با این حال، با گذشت زمان، استفاده از بنرهای شخصی به عنوان پرچم مکان ها به نفع پرچم هایی که برای ملت، اغلب قدیس حامی آن اهمیت خاصی داشتند، کنار گذاشته شد. نمونه‌های اولیه آن‌ها جمهوری‌های دریایی مانند جنوا بودند که می‌توان گفت در اوایل قرن دوازدهم دارای پرچم ملی بودند. با این حال، اینها هنوز هم بیشتر در زمینه شناسایی دریایی استفاده می شدند.

نمونه اولیه ای که پیش از تحولات آینده بود، پرچم شاهزاده بود که به عنوان پرچم مقاومت و به عنوان نماد آزادی در طول جنگ 80 ساله که منجر به تشکیل استان های متحد شد ظهور کرد. این پرچم به دلیل اینکه یکی از اولین پرچم‌های اروپایی است که سنت‌هایی را که در بافت قرون وسطایی پرچم‌های متقاطع نشان‌دهنده قلمروها بود، شکست.

اگرچه قدمت برخی از پرچم‌ها به قبل برمی‌گردد، اما استفاده گسترده از پرچم‌ها خارج از چارچوب نظامی یا دریایی تنها با ظهور ایده دولت ملت در پایان قرن هجدهم آغاز می‌شود و به ویژه محصول عصر انقلاب است. انقلاب‌هایی مانند انقلاب‌های فرانسه و آمریکا از مردم خواستند که خود را شهروند و در مقابل رعایای پادشاه بدانند، و بنابراین نیاز به پرچم‌هایی داشت که نشان‌دهنده شهروندی جمعی باشد، نه فقط قدرت و حق یک خانواده حاکم. با رایج شدن ناسیونالیسم در سراسر اروپا در قرن 19، پرچم های ملی به نمایندگی از اکثر ایالات اروپا تبدیل شدند. پرچم ها همچنین شروع به تقویت حس اتحاد بین مردمان مختلف کردند، مانند یونیون جک که نماینده اتحادیه بین انگلستان و اسکاتلند بود، یا شروع به نشان دادن اتحاد بین ملت ها در یک مبارزه مشترک درک شده، به عنوان مثال، رنگ های پان اسلاو یا بعداً پان رنگهای عربی.

همانطور که اروپایی ها بخش های قابل توجهی از جهان را مستعمره کردند، آنها ایده های ملی و نمادهای ملی، از جمله پرچم ها را صادر کردند، با پذیرش پرچم به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از روند ملت سازی تلقی شد. تغییرات سیاسی، اصلاحات اجتماعی و انقلاب‌ها همراه با احساس فزاینده ملیت در میان مردم عادی در قرن‌های 19 و 20 منجر به تولد ملت‌ها و پرچم‌های جدید در سراسر جهان شد.

با ایجاد تعداد زیادی پرچم، علاقه به این طرح ها شروع شد و مطالعه پرچم ها، وکسیلولوژی، در هر دو سطح حرفه ای و آماتور، پدیدار شد. پس از جنگ جهانی دوم، وکسیلولوژی غربی با تاسیس بسیاری از امکانات تحقیقاتی و انتشارات، مرحله ای از توسعه سریع را طی کرد.

برای سفارش خرید پرچم ایران، پرچم اهتزار، پرچم سازمانی با لوگو اختصاصی مجموعه شما کافی است با شماره 86020320 کارشناسان بخش فروش پارس پرچم تماس گرفته و با قیمت مطلوب و کیفیت عالی کار خود را در کوتاهترین زمان تحویل بگیرید.