پرچم و سرود ملی

پرچم ها یکی از قابل شناسایی ترین و قابل تشخیص ترین اشیاء در جهان هستند. آنها هزاران سال است که در ابتدا عمدتاً به عنوان بنرهای نظامی مورد استفاده قرار می گرفتند. در آن چارچوب، آنها نشانه‌های رهبری بودند – و تا حدی باقی می‌مانند – برای شناسایی دوست یا دشمن و به عنوان نقاط تجمع. با این حال، اکنون پرچم ها به عنوان نماد کشورها، ایالت ها و استان ها و سازمان ها بسیار رایج تر هستند.

رنگ‌ها و طرح‌هایی که برای پرچم‌های ملی انتخاب می‌شوند معمولاً دلخواه نیستند، بلکه از تاریخ، فرهنگ یا مذهب یک کشور خاص نشات می‌گیرند. دانشمندان علوم سیاسی، مورخان، جامعه شناسان و دیگران پرچم ها را بیانگر فرهنگ ها در زمان ها و مکان های خاص می دانند. پرچم‌ها اغلب احساسات و عواطف قوی را برمی‌انگیزند – مانند غرور، میهن‌پرستی، خشم، نفرت یا نوستالژی – و می‌توانند تقریباً مترادف با یک کشور (مانند ایالات متحده)، یک سازمان (سازمان ملل متحد)، یا یک دوره تاریخی باشند. (پرچم سواستیکا آلمان نازی). در سراسر جهان علاقه زیادی به پرچم ها، هم به عنوان نماد و هم به عنوان اشیاء طراحی وجود دارد.

سرودهای ملی، مانند پرچم‌های ملی، اغلب حس میهن‌پرستی را ایجاد می‌کنند یا می‌توانند طیفی از احساسات قوی دیگر را برانگیزند، چه مثبت یا منفی. آنها اغلب با هویت یک کشور در خارج از مرزهای آن مرتبط هستند، مانند پیوند “پرچم ستاره دار” با ایالات متحده یا “لا مارسی” با فرانسه. پخش یک سرود ملی اغلب با ارائه رنگ ها یا برافراشتن پرچم در یک رویداد عمومی (مثلاً یک مسابقه ورزشی) همراه است – شاید معروفتر از زمان اهدای مدال در بازی های المپیک، زمانی که سرود کشور برنده مدال طلا در حالی بازی می شود که پرچم تمام کشورهای فینالیست برافراشته است.